فریدون مشیری
تو نیستی که ببینی
چگونه عطر تو در عمق لحظه هاست.
چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست .
چگونه جای تو در زندگی سبز است
... هنوز پنجره باز است
تو از بلندی ایوان به باغ می نگری
درخت ها و چمن ها و شمعدانی ها
به آن تبسم شیرین
به آن تبسم مهر
به آن نگاه پر از آفتاب می نگرند .
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم تیر ۱۳۹۲ ساعت 12:51 توسط باغبان
|