مادر از ایرج میرزا
گــــــــــويند مرا چو زاد مــــــــــادر پستان به دهن گــــرفتن آموخت
شبهــــــا بــــــــــــر گاهواره من بيدار نشست و خفتــــــن آموخت
لبخنــــد نهــــــــاد بــر لب مــــــــن بـــــر غنچة گــــل شگفتن آموخت
يك حـــــرف و دو حـــرف بر زبـــانم الفاظ نهـــــــاد و گفتـــن آموخت
دستم بگرفت و پـــا به پــــــا بـرد تا شيــــوة راه رفتن آمــــوخت
پس هستي من ز هستي اوست تا هستم و هست دارمش دوست
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 23:5 توسط باغبان
|